Sommige mensen zeggen: “Ik ben gewoon geen goede beslisser.”
Maar beslissen is geen vaste karaktertrek. Het is een vaardigheid.
Dat onderscheid is belangrijk.
Als je beslissen ziet als een karaktertrek, maak je er iets definitiefs van. Dan ben je iemand die “nu eenmaal twijfelt”, “altijd te lang nadenkt” of “te impulsief kiest”.
Als je beslissen ziet als een vaardigheid, ontstaat er ruimte. Dan kun je oefenen. Dan kun je verbeteren. Dan kun je leren welke patronen jou helpen en welke je tegenwerken.
Goede beslissers hebben niet noodzakelijk minder twijfel. Ze hebben meestal een beter proces.
Ze weten bijvoorbeeld:
- wanneer ze moeten vertragen;
- wanneer genoeg informatie ook echt genoeg is;
- welke criteria belangrijk zijn;
- welke denkfouten hen kunnen misleiden;
- wanneer intuïtie waardevol is en wanneer niet;
- hoe ze omgaan met onzekerheid na de beslissing.
In een professionele context is dat bijzonder relevant. Leidinggevenden, ondernemers, coaches en experts worden niet afgerekend op het feit dat ze nooit onzeker zijn. Ze worden vooral vertrouwd wanneer hun oordeel zorgvuldig, transparant en verantwoord is.
Sterk beslissen betekent dus niet dat je altijd snel beslist. Het betekent dat je passend beslist.
Soms vraagt dat analyse. Soms vraagt dat overleg. Soms vraagt dat snelheid. Soms vraagt dat moed.
De kwaliteit zit niet in één stijl, maar in het vermogen om je stijl aan te passen aan de situatie.
Dat kun je leren.
Reflectievraag: Welke beslisvaardigheid zou jij professioneel nog willen versterken: sneller knopen doorhakken, beter afwegen, minder twijfelen of bewuster vertragen?
Deze post maakt deel uit van een reeks inzichten uit mijn boek “Beslis met vertrouwen – Van twijfel naar daadkracht in een complexe wereld“.